تبلیغات
احمد شاملو - مطالب شهریور 1389
AHMAD SHAMLU

ققنوس در آتش

پنجشنبه 11 شهریور 1389 04:30 ب.ظ

نویسنده : بیتا اسکندری
ارسال شده در: اثار ،

ادامه مطلب

دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

زندگی نامه احمد شاملو

جمعه 5 شهریور 1389 05:44 ب.ظ

نویسنده : بیتا اسکندری
ارسال شده در: بیوگرافی ،


احمد شاملو
(زاده ۲۱ آذر، ۱۳۰۴ در تهران؛ در خانهٔ شمارهٔ ۱۳۴ خیابان صفی‌علیشاه – درگذشته ۲ مرداد ۱۳۷۹ فردیس کرج) شاعر، نویسنده، فرهنگ ‌نویس، ادیب و مترجم ایرانی است. آرامگاه او در امامزاده طاهر کرج واقع است. تخلص او در شعر الف. بامداد و الف. صبح بود.

ادامه مطلب

ادامه مطلب

دیدگاه ها : یادگاری
آخرین ویرایش: - -

ابراهیم در آتش

پنجشنبه 4 شهریور 1389 01:14 ق.ظ

نویسنده : بیتا اسکندری
ارسال شده در: اثار ،


در ادامه مطلب



ادامه مطلب

دیدگاه ها : نظر
آخرین ویرایش: پنجشنبه 4 شهریور 1389 01:22 ق.ظ

آشتی

سه شنبه 2 شهریور 1389 10:01 ب.ظ

نویسنده : بیتا اسکندری
ارسال شده در: اثار ،

«ــ اقیانوس است آن:
    ژرفا و بی‌کرانگی،
    پرواز و گردابه و خیزاب
                               بی آنکه بداند.

 

    کوه است این:
    شُکوهِ پادرجایی،
    فراز و فرود و گردنکشی
                                 بی اینکه بداند.

 

    مرا اما
            انسان آفریده‌ای:
    ذره‌ی بی شکوهی
                            گدای پَشم و پِشکِ جانوران،
    تا تو را به خواری تسبیح گوید
    از وحشتِ قهرت بر خود بلرزد
    بیگانه از خود چنگ در تو زند
    تا تو
         کُل باشی.

 

    مرا انسان آفریده‌ای:
    شرمسارِ هر لغزشِ ناگزیرِ تنش
    سرگردانِ عرصاتِ دوزخ و سرنگونِ چاهسارهای عَفِن:
    یا خشنودِ گردن نهادن به غلامی‌ تو
    سرگردانِ باغی بی‌صفا با گل‌های کاغذین.

 

    فانی‌ام آفریده‌ای
    پس هرگزت دوستی نخواهد بود که پیمان به آخر برد.

 

    بر خود مبال که اشرفِ آفرینگانِ تواَم من:
    با من
           خدایی را
                      شکوهی مقدّر نیست.»

 

 

«ــ نقشِ غلط مخوان
                         هان!
    اقیانوس نیستی تو
    جلوه‌ی سیالِ ظلماتِ درون.
    کوه نیستی
    خشکینه‌ی بی‌انعطافیِ محض.
    انسانی تو
    سرمستِ خُمبِ فرزانگی‌یی
    که هنوز از آن قطره‌یی بیش درنکشیده
    از مُعماهای َ سیاه سر برآورده
    هستی
             معنای خود را با تو محک می‌زند.

 

    از دوزخ و بهشت و فرش و عرش برمی‌گذری
    و دایره‌ی حضورت
    جهان را
              در آغوش می‌گیرد.

 

    نامِ تواَم من
    به یاوه معنایم مکن!»




دیدگاه ها : نظر
آخرین ویرایش: - -